Meat the Butchers

Rauw en ongesneden, een kijkje in de keuken van de traditionele slager zoals weinig mensen het nog kennen. De traditionele (zelfslachtende) slager verdwijnt in rap tempo en verliest het van de vleesindustrie. Een industrie waarin zelfs de slacht machinaal wordt gedaan en alles verwerkt wordt tot worst en hapklare (bief)stukken. Steeds minder mensen leggen de link tussen vlees en dier en weten vaak zelfs niet eens meer welk dier ze eten. Tijd voor een kijkje in de keuken; echte dieren, echt vlees van slacht tot verwerking. Meat the Butchers.

Met dit documentaire fotografieproject vertel ik aan de ene kant het verhaal van mensen, die de link tussen vlees en dier niet goed meer kunnen leggen. Vlees bij de supermarkt en slager ligt als ontdaan van kop, staart en poot. Het is nu worst of biefstuk of speklap. In niks lijkt het meer op een dier wat het was. Vroeger was dat andes toen zag je nog meer complete dieren bij de slager liggen, nu haast niet meer.

Aan de andere kant belicht ik de dubbele moraal van de dierenvriend en hou ik mensen een spiegel voor. Want dierenvriend, dat zijn we toch allemaal? Totdat we honger krijgen, tenminste. Zo lijkt het wel. Hond, kat en Cecil de leeuw. Ze worden aanbeden en halen het nieuws, als er iets ergs met ze gebeurt. Hond in de pot in China? Schandelijk en wreed.

Maar de koe, kip of varken heeft een hele andere status. Ook die vinden we schattig, maar als ze sterven willen we het niet weten en het al helemaal niet zien.  Dat wil ik juist wel laten zien, wat het ooit was. Het groeide in ieder geval niet aan een boom, ook biologisch vlees niet. Dat heb ik vastgelegd. Meat the Butchers.

De foto's zijn gemaakt in Amsterdam en een slachthuis in Oene.

Meat The Butchers werd geselecteerd voor het prestigieuze Head On Photo Festival in Sydney in 2015 en 2016